wanneer veroudering duidelijk verandert
De onderzoekers keken vooral naar veranderingen in eiwitten in verschillende organen en weefsels over de tijd, omdat veroudering per orgaan niet hetzelfde verloopt. Uit de analyse bleek dat bloedvaten, zoals aders, sneller verouderen dan andere delen van het lichaam. Wetenschappers rangschikten eiwitten per orgaansysteem en zagen dat 48 eiwitten die samenhangen met bepaalde ziekten geleidelijk toenamen met de leeftijd, wat kan bijdragen aan aandoeningen zoals cardiovasculaire ziekten, weefselschade, en leverkanker.
De demografische data laten zien dat de grootste veranderingen zichtbaar worden tussen 45 en 55 jaar. In die periode vinden er substantiële proteomische herschikkingen plaats, met name in de aorta, die een van de meest opvallende variaties liet zien. Ook organen als de milt en pancreas hielden aanhoudende veranderingen.
methode en bevindingen
Voor de analyse werkten de onderzoekers met 76 orgaandonoren van wie de leeftijden varieerden van 14 tot 68 jaar. Deze donoren waren overleden als gevolg van ongelukken met traumatisch schedeltrauma. In totaal werden 516 monsters geanalyseerd, verdeeld over 13 verschillende weefsels en horend bij zeven lichaamsystemen, waaronder het cardiovasculaire, digestieve, en immuunsystemen.
Met uitgebreide proteïne-analyse en bio-informatische vergelijkingen identificeerden de wetenschappers weefsel-specifieke eiwitveranderingen naast eiwitten die belangrijk zijn voor basisbiologische functies in alle weefsels. Deze eiwitten werden vergeleken met bestaande ziekte-databases, waarbij bepaalde pathologische eiwitexpressies toenamen met de leeftijd.
muizenexperimenten en andere studies
Bovendien deden experimenten met muizen aanvullende informatie opleveren. Een specifiek eiwit geïsoleerd uit de aorta’s van oudere muizen werd geïnjecteerd bij jonge muizen. Dat leidde tot slechtere fysieke prestaties en een verminderde grijpkracht, wat laat zien dat sommige eiwitten directe effecten op verouderingsverschijnselen kunnen hebben.
Andere onderzoeken, zoals van een Amerikaans team, wijzen op extra pieken in moleculen gerelateerd aan lipidenmetabolisme en cafeïnemetabolisme rond de leeftijden van 44 en 60 jaar. Deze resultaten sluiten aan bij eerdere ontdekkingen en geven een breder beeld van hoe verschillende systemen in het lichaam in verschillende levensfasen veranderen.
waarom dit onderzoek ertoe doet
De studie heeft als ambitie een volledige multi-weefsels proteomische atlas te bouwen die 50 jaar van het menselijke verouderingsproces omvat en de mechanismen achter de ontregeling van proteostase (het handhaven van eiwitbalans) in verouderde organen verduidelijkt. Zoals de wetenschappers schreven: “Onze hoop is dat [de bevindingen] het ontwikkelen van gerichte interventies voor veroudering en leeftijdsgerelateerde ziekten vergemakkelijken, en de weg vrijmaken voor het verbeteren van de gezondheid van ouderen.”
Op basis van deze inzichten kunnen gerichte interventies en behandelingen worden ontwikkeld om de gezondheid in latere levensfasen te verbeteren. De studie biedt ook belangrijke aanknopingspunten voor verder onderzoek naar de biologische processen die veroudering stimuleren, met als uiteindelijke doel de kwaliteit van leven op oudere leeftijd te verbeteren. Deze vooruitzichten wijzen op veelbelovende nieuwe richtingen in medisch onderzoek.
