Gevestigd in Shenzhen, China, ontwierpen de onderzoekers een draagbaar systeem dat aan een exoskelet doet denken. In tegenstelling tot traditionele exoskeletten, die zich aan ledematen hechten om gewrichten te ondersteunen, pakt dit apparaat het anders aan: het voegt twee mechanische benen aan de achterkant van de drager toe. Die aanpak vermindert niet alleen de fysieke belasting van de gebruiker flink, maar verlaagt ook het energieverbruik bij het dragen van zware lasten.
Hoe het apparaat werkt en is ontworpen
Wat dit apparaat opvallend maakt, is de elastische interface die de robot met de rug van de gebruiker verbindt. Die verbinding is niet star; hij past zich flexibel aan op basis van de grootte van de last. Bij lichte lasten blijft de interface relatief stijf om een gecoördineerd loopritme te behouden. Bij zwaardere lasten wordt de verbinding juist flexibeler, zodat de mechanische benen een groot deel van de inspanning overnemen. Dat zorgt voor extra voortstuwing en vermindert het gewicht dat de gebruiker voelt.
In experimenten met vijf proefpersonen liet het apparaat zien wat het kan: het nam 52% van de totale draaglast over bij een gewicht van 20 kg. De testgegevens gaven verder aan dat gebruikers met dit systeem 35% minder energie verbruikten vergeleken met conventionele rugzakken. De proeven toonden ook verbeterde loopstabiliteit en een duidelijke vermindering van de druk op de voeten.
Wat ze lieten zien en hoe het zich verhoudt
Video’s van de onderzoekers tonen het systeem in verschillende situaties. Zo is een van de ingenieurs gefilmd terwijl hij over de campus van de universiteit loopt. De mechanische benen volgen moeiteloos het natuurlijke tempo, ongeacht het terrein: vlakke oppervlakken, trappen of oneffen paden.
Het systeem neemt een middenpositie in binnen draagbare technologieën. Waar traditionele exoskeletten vooral bij gewrichtsondersteuning blijven en autonome transportrobots (zoals robothonden) zelfstandig opereren, koppelt dit apparaat menselijke richting en oordeel aan mechanische kracht: de mens geeft de route en beslissingen aan, terwijl de mechanische delen het zware werk doen.
Mogelijke toepassingen en reacties
De onderzoekers zien veel toepassingsmogelijkheden: militaire operaties, reddingsmissies na rampen en industriewerk op moeilijk toegankelijke plekken. Deze technologie kan handig zijn wanneer zware uitrusting langere tijd gedragen moet worden.
Tegelijk waren er ook kritische en luchtige reacties online. Sommige internetgebruikers grapten dat een winkelwagentje hetzelfde probleem veel goedkoper zou oplossen. Anderen maakten zich zorgen over veiligheid bij valpartijen of bij verlies van evenwicht. De onderzoekers hebben daar nog geen formele openbare reactie op gegeven, maar wijzen erop dat een winkelwagentje meestal niet zo veelzijdig is dat het trappen kan beklimmen of oneffen terrein kan trotseren.
De ontwikkeling bevindt zich nog in de proefprojectfase, maar roept de vraag op hoe lang het duurt voordat “lopen met vier poten” geen mythe meer is maar een standaardonderdeel van werkuitrusting. Terwijl we vooruitkijken, belooft de technologie van de robotcentaur nieuwe manieren te openen om fysieke uitdagingen te overwinnen, de samenwerking tussen mens en machine verder uit te breiden en ons te laten nadenken over wat er nog meer mogelijk is.
